Pojawia się zdolność do nawiązywania trwałych związków uczuciowych z innymi ludźmi, związków, w których nie tylko oczekuje się uczucia, ale również obdarza uczuciami partnera. Istnieje więc równowaga w zakresie dawania i brania uczuć oraz względna możliwość panowania nad swoim życiem uczuciowym. W kontaktach człowieka z jego otoczeniem społecznym przeważają uczucia tradycyjnie uznawane za wyższe, a więc przyjaźń, współczucie, solidarność, uczucia estetyczne, moralne itd. Te ostatnie łączą się z ukształtowaniem względnie trwałego systemu wartości, czy szerzej światopoglądu, oraz podstawowych norm postępowania, jakie wyznawany system wartości implikuje (wyznacza i pociąga za sobą).